شاعر همشهری عباس آتشی
عروسک
دستت را بگیرند
و با قول یک عروسک
خیابان
خیابان
خیابان
و آخر خیابان آخری بفهمی
تو عروسکی هستی
که دستت را گرفته بودند
(عباس آتشی)

دستت را بگیرند
و با قول یک عروسک
خیابان
خیابان
خیابان
و آخر خیابان آخری بفهمی
تو عروسکی هستی
که دستت را گرفته بودند
(عباس آتشی)

حِکات بَلول و داروغَه
داروغَه یه رو مین بغداد وُر جَمی که بَلول هم بید
گفت تا ایسِه هیشکَه نَتَرِستَه مُونِه گول بزنَه .
بلول گفت گول زِیدن تو هیچ کاری نآرَه ولی به زحمتس نی ارزَه .
داروغه گفت چون نَتَری ای حرفِنِه اِزنی وَیَرنَه مُونِه
گول اِزِیدی . بلول گفت خِیف که الان کار دارُم وَیَرنَه
ثابت اِکردُم که گول زِیدنِت کاری نآرَه . داروغَه گفت
حاضرُم رِئی کارتِه انجام بدی و زی وُرگردی .
بلول گفت باشَت به شرطی که اِز جات جُم نخوری .
داروغَه قبول کِرد.
بلول رفت و تا چند ساعت داروغَنِه معطل کِرد و بعدِسَم
نَوُرگشت . داروغَه بعد اِز ای لَنگی (معطلی) شروع به
غر زِیدن کِرد و گفت ای اولین باریَه که یِه دیوونَه مُونِه گول زِید .
وُر : در جَمی : جمعی ایسه : اکنون خِیف : حیف لنگی : معطلی
حِکات هُمساءِ فضول
زینَه و میرَه جِوونی به محلَه جدیدی اِسباب کَشی کِردن ،
صُوِس وقت صُوونَه خوردن زینَه متوجه آئید که
هُمساس مشغول پهن کِردن لباسای شستِئه ،
ری کِرد به میرَس و گفت لباسانِ تمیز نشستَه ،
احتمالا بلد نید لباس بشورَه یا شایدم اِوا پودرِسِه
عوض کُنَه ؟! پیا هیچی نگفت و مدتی همیجوری گذشت وُ
هر دَفَه که زینَه هُمسا لباسای شستنِه وُلا اِکِرد هُو
هَمو حرفای تکرارینِه اِزِید .
یه روز وا تعجب دید هُمسا لباسای تمیز ری بند
وُلا کِردَه به میرَس گفت یاد گرفتَه
چطو لباس بشورُه .
پیا گفت : مو اِمرو صُو زی بیدار آئیدُم و
پنجرهامونِه تمیز کِردم .
معانی کلمات : میرَه : شوهر زینَه : زن
وُلا : پهن پیا : مرد زی : زود اِمرو : امروز