حکایت بهلول و داروغه به گویش لری بختیاری
حِکات بَلول و داروغَه
داروغَه یه رو مین بغداد وُر جَمی که بَلول هم بید
گفت تا ایسِه هیشکَه نَتَرِستَه مُونِه گول بزنَه .
بلول گفت گول زِیدن تو هیچ کاری نآرَه ولی به زحمتس نی ارزَه .
داروغه گفت چون نَتَری ای حرفِنِه اِزنی وَیَرنَه مُونِه
گول اِزِیدی . بلول گفت خِیف که الان کار دارُم وَیَرنَه
ثابت اِکردُم که گول زِیدنِت کاری نآرَه . داروغَه گفت
حاضرُم رِئی کارتِه انجام بدی و زی وُرگردی .
بلول گفت باشَت به شرطی که اِز جات جُم نخوری .
داروغَه قبول کِرد.
بلول رفت و تا چند ساعت داروغَنِه معطل کِرد و بعدِسَم
نَوُرگشت . داروغَه بعد اِز ای لَنگی (معطلی) شروع به
غر زِیدن کِرد و گفت ای اولین باریَه که یِه دیوونَه مُونِه گول زِید .
وُر : در جَمی : جمعی ایسه : اکنون خِیف : حیف لنگی : معطلی
+ نوشته شده در شنبه سیزدهم مهر ۱۳۹۲ ساعت 16:31 توسط انجمن نویسندگان
|
این تارنما وابسته به تشکل مردم نهاد "به سوی الیگودرز آباد "می باشد