حکات شِکالِبون ( شکارچی )

پیایی  داشت از تِه جنگلی رد اِوید ، شیرینِه دید که سی شغالی

خط و نشون اِکشَه ، شغال رَهد مین هونَس و درِنِه بست ولی شیر

 هَنیم به حرکاتِس ادامَه اِداد و شغالِنِه به جنگ دعوت اِکرد .

پیاکه سرگرم سیل کِردن به ای ماجرا بید که غِلاغی از بالای

دَرَخت از هُو پرسید چه چی ای   تونِه ایقد متعجب کِرده ؟! 

پیاکه گفت : به خط و نشون شیر فکر اِکُنم و شغال که رهد

 به هونس و به در نیا !؟

غِلاغ گفت : ای نادون هُنو تونِه سرگم کِردنَه تا روآ  تَرِستَه با

غِذاتِه  بخورَه .

پیا که دید غِذاس از دستِس رفتََه  ،اِز غِلاغ  پرسید روآ غِذامِه برد

 به شیر و شغال چه اِرَسَه ؟!

غِلاغ ایجور توضیح داد : روآ گشنس بید توان حمله  نآشت ،

غِذاتِه خورد و نیرو گرفت ، شیر هم بدنِس کُفتَه بید خُسِه گرم کِرد

 تا وقت حملَه  آماده با  و شغال هم خسته بید رفت به هونَه

تا نیرویی تازه کُنَه  تا او موقعی که جلوتر رفتی ، هر سه به تو

 حمله کننُ   تونِه بخورن !؟

پیا گفت اِز اطلاعاتی که به  مو دادی چه به تو اِرَسَه ؟

غِلاغ گفت :هُنو  کیسهَ زر تونِه  به مو وعدَه داده بیدن  تا

 تونِه سرگرم کُنُم   .