شعری از هادی حاتمی شاعر الیگودرزی

غرور کوه های محکمت را دوست دارم

                                                من این خاک پر از رنج و غمت را دوست دارم

برای غربت و تنهاییم احساس خاکت

                                                برای زخمهایم مرهمت را دوست دارم

شده لالایی آرامبخش من کمانچه

                                                 و سرنای پر از زیر و بمت را دوست دارم

خروش آبشاران همیشه دلنوازت

                                                نوای باغ های خرمت را دوست دارم

تمام خشت های قلعه های سرفرازت

                                                  وتاریخ بلند و مبهمت را دوست دارم

حیای لاله های پاک روی سربه زیرت

                                                  شقایق های خیس شبنمت را دوست دارم

انیس و همدم تو مردمانی با صفایند

                                                              صفای مردمان همدمت را دوست دارم                           

ز بس دلداده ی خاک توانای  تو هستم

                                                   لرستان ، واژه ی می سازمت را دوست دارم

هادی حاتمی /مرداد ۸۹ /الیگودرز