حکایت قرض به گویش لری بختیاری
حکات قرض به گویش لری بختیاری
او قدیما مین روزگارای دیر یه نفر عمَیِ مهرِبونی داشت . یِه روز اِز عمَه خُس
پیل قرض اِخا و عمَه وا خوش رویی به هُو اِگَه : کُر گِئَه عزیزُم رُو گوشَه قالینِه
بلند کن زیرِس چند تا سِکِئه وُردار و کارتِه رَه وَن .جِوون هم خوشحال و
خندون سِکِهانِه وُرداشت و رَه پی کارس .یِه بار دییَه جِوون گرفتار
وضع بد مالی اِوا و اوفتَه به یاد عمس . رُوءَ هونَه عمس و دوآرتَه
طَلوِ قرض اِکنه عمَه وا هَمو ری خوش به هُو اِگَه عزیزُم رُو
هَمو گوشَه قالینِه بلند کن و سِکِهانِه وُردار . جِوون وا خوشالی رُوءَ
به طرف قالی ولی وقتی هُونِه بلند اِکُنه سکهانِه نیجورَه !
وا تعجب اِگَه عمَه جون ایچِه خُو سکَه ای نید و عمَه در جُوابِس اِگَه عزیزُم !
سکَه هانِه سرجاس ناهادی که ایسِه اِخِه وُرداری ؟!
+ نوشته شده در شنبه شانزدهم شهریور ۱۳۹۲ ساعت 11:36 توسط انجمن نویسندگان
|
این تارنما وابسته به تشکل مردم نهاد "به سوی الیگودرز آباد "می باشد