حکات قرض به گویش لری بختیاری

 

او قدیما مین روزگارای دیر یه نفر عمَیِ مهرِبونی داشت . یِه روز اِز عمَه خُس

 پیل قرض اِخا  و عمَه وا خوش رویی به هُو اِگَه : کُر گِئَه عزیزُم رُو گوشَه قالینِه

بلند کن زیرِس چند تا سِکِئه وُردار و کارتِه رَه وَن .جِوون هم خوشحال و 

خندون سِکِهانِه وُرداشت و رَه پی کارس .یِه بار دییَه جِوون گرفتار

 وضع بد مالی اِوا  و  اوفتَه به یاد عمس  .   رُوءَ هونَه  عمس و دوآرتَه

 طَلوِ قرض اِکنه عمَه وا هَمو ری خوش به هُو اِگَه عزیزُم رُو

هَمو گوشَه قالینِه بلند کن و سِکِهانِه  وُردار .  جِوون وا خوشالی رُوءَ

 به طرف قالی  ولی  وقتی هُونِه بلند اِکُنه سکهانِه نیجورَه !

وا تعجب اِگَه عمَه جون ایچِه خُو سکَه ای نید و عمَه در جُوابِس اِگَه عزیزُم !

 سکَه هانِه سرجاس ناهادی که ایسِه اِخِه وُرداری ؟!